Μπογιατζή Κυριακή Ψυχολόγος
Τι είναι η Ζωοθεραπεία ;
Ζωοθεραπεία
Η Ζωοθεραπεία, είναι μια αποτελεσματική μέθοδος παρέμβασης, η οποία βασίζεται στην τριαδική σχέση μεταξύ θεραπευτή, θεραπευόμενου και ζώου διαμεσολάβησης. Για την εφαρμογή της, απαιτείται η παρουσία ενός κατάλληλα εκπαιδευμένου και πιστοποιημένου ζώου, το οποίο έχει ενεργό ρόλο και συμμετέχει ουσιαστικά στη θεραπευτική διαδικασία.
Ο θεραπευτής καθοδηγεί τη συμμετοχή του ζώου με στόχο να διευκολύνει την επίτευξη των εξατομικευμένων θεραπευτικών στόχων. Η Ζωοθεραπεία μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο σε επίπεδο πρόληψης όσο και θεραπευτικής παρέμβασης.
” Η Ζωοθεραπεία, μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα ευρύ φάσμα δυσκολιών, όπως οι αγχώδεις διαταραχές, οι κοινωνικές δυσκολίες, ο αυτισμός, η ΔΕΠ-Υ, οι συναισθηματικές διαταραχές, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και άλλες αναπτυξιακές ή ψυχολογικές προκλήσεις “
Γιατί τα ζώα είναι τόσο σημαντικά;
Τα ζώα, έχουν κεντρικό ρόλο στη ζωή των ανθρώπων από όταν γεννιούνται. Από μικρά παιδιά, οι άνθρωποι βλέπουν όνειρα σχετικά με ζώα, έχουν φοβίες γύρω από ορισμένα ζώα, τα περισσότερα παραμύθια, παιχνίδια και τραγούδια σχετίζονται με τα ζώα.
Η σχέση με ένα ζώο μπορεί να βοηθήσει το άτομο να αναγνωρίσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του, να κατανοήσει καλύτερα τον τρόπο που σχετίζεται με τους άλλους και να επεξεργαστεί εσωτερικές εμπειρίες και αναπαραστάσεις. Ιδιαίτερα για τα παιδιά, η αλληλεπίδραση με τα ζώα αποτελεί έναν φυσικό τρόπο νοηματοδότησης των εμπειριών τους (Zilcha-Mano et al., 2011).
Ποια είναι τα οφέλη ενός ζώου διαμεσολάβησης στη θεραπεία;
Το ζώο συμβάλλει αποτελεσματικά στην ενίσχυση της θεραπευτικής σχέσης, καθώς βοηθά το παιδί ή τον έφηβο, να αισθανθεί πιο γρήγορα ασφάλεια, οικειότητα και εμπιστοσύνη.
Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του είναι η άνευ όρων αποδοχή που προσφέρει και η ικανότητά του να ανταποκρίνεται με ευαισθησία στα συναισθήματα του θεραπευόμενου.
Παράλληλα, αποτελεί ένα κίνητρο για τον θεραπευόμενο να συμμετέχει στη θεραπεία και διευκολύνει τη δημιουργία ενός ασφαλούς συναισθηματικού δεσμού.
Πολλά παιδιά ξεκινούν θεραπεία χωρίς να έχουν κατανοήσει πλήρως τον λόγο για τον οποίο βρίσκονται εκεί ή χωρίς να διαθέτουν προσωπικό κίνητρο.
Η παρουσία του ζώου, συμβάλλει στην ανάπτυξη του εσωτερικού κινήτρου και η θεραπεία θα φαίνεται στο παιδί λιγότερο απειλητική και περισσότερο διασκεδαστική. (Levinson, 1962).
Επιπλέον....
Η παρουσία του σκύλου μπορεί να διευκολύνει παιδιά που δυσκολεύονται στην κοινωνική αλληλεπίδραση ή στη σωματική επαφή, καθώς συχνά νιώθουν μεγαλύτερη άνεση να προσεγγίσουν αρχικά το ζώο.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ακόμη και όταν το παιδί βιώνει απογοήτευση, υπάρξει παλινδρόμηση ή δυσκολεύεται να επιτύχει έναν στόχο, το ζώο παραμένει σταθερά δίπλα του χωρίς να το κρίνει ή να το κάνει να αισθάνεται ενοχές.
Αντίθετα, ενισχύει το αίσθημα αποδοχής, ασφάλειας και συναισθηματικής σύνδεσης, δημιουργώντας ένα υποστηρικτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μπορεί να εξελιχθεί (Levinson, 1962).
